Jak dotrzymać noworocznych postanowień

„Czyste kartki" dają nam nadzieję na lepsze życie. Taką czystą kartką jest początek nowego roku – miesiące, tygodnie, dni, które jeszcze nie nadeszły. Chcemy je zapełnić jak najlepiej, jak najładniej. Obiecujemy, że będziemy lepsi, że będziemy zdrowiej żyć, więcej ćwiczyć, pilniej pracować. Szybko jednak okazuje się, że postanowienia poczynione były na wyrost lub nie mieliśmy planu na ich zrealizowanie. Trzeba wykonać jedynie klika niewielkich kroków, aby zapobiec załamaniu i poczuciu, że nie umiemy zrealizować swoich celów.

Anna Magdalena Andrzejewska

Zanim zaczniemy snuć plany na następny rok, podsumujmy obecny. Ile postanowień z poprzedniego roku udało się nam zrealizować, a ile nie, i co stanęło im na przeszkodzie. Jeżeli jest ich połowa, to naprawdę duży sukces!

Cele, które sobie stawiamy, muszą być jak najbardziej realne, co oznacza, że musimy czuć determinację, prawdziwą chęć zmiany. Dobrze jest rozbić jeden duży cel na kilka mniejszych (na mniejsze etapy). Żeby schudnąć dziesięć kilogramów, najpierw trzeba zgubić pierwszy kilogram. Nie każdy jest w stanie z dnia na dzień zmienić swoje przyzwyczajenia żywieniowe czy nałogi. Dlatego można zacząć od ograniczania się. Jak wynika ze statystyk przedstawionych przez Brunona Duthoita, prezesa Orange Polska, w Internecie spędzamy średnio prawie jedną piątą dnia. Może warto się nad tym zastanowić i stopniowo zmniejszać ilość czasu (zaczynając na przykład od zmniejszenia o pół godziny, w kolejnym tygodniu o godzinę itd.) przeznaczaną na Internet, na rzecz spędzania czasu z najbliższymi.

Warto zapisać swoje postanowienia – zwizualizowanie celu zwiększa szanse jego osiągnięcia. Ale nie chodzi o bardzo ogólny zapis, wręcz przeciwnie, powinien być jak najbardziej szczegółowy, np. do końca marca nauczę się dziewięciuset słów po hiszpańsku, co oznacza dziesięć słów dziennie. Gdy wiemy dokładnie, jak wygląda cel, jesteśmy w stanie ocenić, mniej więcej, czy jest on realny do osiągnięcia i go zweryfikować. Postanowienia nierealne należy od razu wykreślić. Lepiej postawić przed sobą cel mniej ambitny (np. trzysta słówek), ale go zrealizować!

Papier przyjmie wszystko, dlatego wypisać trzeba co tylko przychodzi nam do głowy. Oczywiście postanowienie postanowieniu nierówne. Na początku listy powinny znaleźć się te najbardziej dla nas istotne i na tych w pierwszej kolejności należy się skupić. Ważne jest, jak formułujemy cel. Lepiej skupiać się na tym, co się chce osiągnąć, a nie na tym, czego chce się pozbyć, np. zamiast pisać: „Nie będę się spóźniać", lepiej sformułować myśl: „Będę punktualny".

Do postanowień można podejść jak do projektu: najpierw należy je zdefiniować, zaplanować poszczególne etapy ich realizacji (napisać harmonogram), zastanowić się, gdzie mogą być punkty krytyczne i jakie mamy zasoby (obiecujemy sobie, że od nowego roku będziemy biegać, a nie mamy butów do biegania…). Tak jak w zarządzaniu projektem, w realizacji celów pomaga analiza SMART (S – specific/konkretny, M – measurable/mierzalny, A – achievable/osiągalny, R – realistic/realny, T – time-bound/określony w czasie).

Konieczna jest samokontrola. Dobrą praktyką jest wybranie dni, w których regularnie będzie się sprawdzać, jak nam idzie realizacja noworocznych postanowień (np. w trzeci dzień miesiąca). Dzięki temu łatwiej utrzymać większą motywację i wytrwać w postanowieniu do końca roku. Warto uczyć dzieci takiego myślenia o realizowaniu swoich postanowień.

Realne patrzenie na siebie i swoje możliwości, mądre planowanie i konsekwencja pozwalają osiągnąć naprawdę wiele, a jednocześnie budują wiarę w siebie i pozwalają na zyskanie uznania w oczach innych, szczególnie naszych najbliższych.

Zdjęcie ilustracyjne/Pixabay.com

Ministerstwo Edukacji Narodowej ogłosiło pakiet zmian, który wejdzie w życie już od nowego roku szkolnego 2026/2027. Reforma jest najszersza od ponad dekady i dotyczy zarówno podstawy programowej, jak i struktury przedmiotów oraz systemu oceniania. Dla wielu rodziców zmiany te są zaskoczeniem – tym bardziej, że konsultacje społeczne trwały zaledwie kilka tygodni.

Co dokładnie się zmienia?

Najgłośniejszą zmianą jest połączenie biologii i geografii w jeden przedmiot o nazwie „Przyroda i środowisko". Ministerstwo argumentuje, że takie podejście pozwoli na bardziej holistyczne nauczanie o świecie naturalnym. Środowisko nauczycielskie jest jednak podzielone – część pedagogów uważa, że reforma pozbawi uczniów pogłębionej wiedzy z obu dziedzin.

„Połączenie biologii z geografią to krok wstecz. Uczniowie będą uczyć się wszystkiego po trochu, ale niczego dogłębnie. To przepis na powierzchowność."

— dr Marek Wiśniewski, biolog, Uniwersytet Warszawski

Drugą, równie kontrowersyjną zmianą jest wprowadzenie obowiązkowej edukacji zdrowotnej, która zastąpi dotychczasowe Wychowanie do Życia w Rodzinie. Nowy przedmiot ma obejmować zagadnienia zdrowia fizycznego, psychicznego oraz – co budzi największe kontrowersje – edukację seksualną według standardów WHO.

Prawa rodziców – co możesz zrobić?

Wielu rodziców pyta, czy mają jakiekolwiek narzędzia, by wpłynąć na to, czego uczy się ich dziecko. Odpowiedź brzmi: tak. Polskie prawo oświatowe daje rodzicom kilka konkretnych możliwości działania.

Warto pamiętać, że rada rodziców ma prawo opiniować szkolny program wychowawczo-profilaktyczny. Jeśli program ten jest niezgodny z Waszymi wartościami, możecie złożyć oficjalną opinię negatywną. Choć dyrektor nie jest nią związany, stanowi ona ważny głos w dyskusji.

Harmonogram wdrożenia reformy

Opinie ekspertów i organizacji rodzicielskich

Koalicja Rodziców i Organizacji Społecznych (KROPS) wydała oficjalne stanowisko, w którym sprzeciwia się wprowadzeniu edukacji zdrowotnej w proponowanym kształcie. Organizacja zgromadziła ponad 85 000 podpisów pod petycją do Ministerstwa.

Reforma budzi emocje po obu stronach. Zwolennicy wskazują na potrzebę modernizacji polskiej edukacji i dostosowania jej do wyzwań XXI wieku. Przeciwnicy obawiają się ideologizacji szkoły i naruszenia praw rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi wartościami.

Jedno jest pewne – wrzesień 2026 przyniesie polskim szkołom zmiany, których skutki będziemy odczuwać przez lata. Warto być świadomym rodzicem i aktywnie uczestniczyć w życiu szkoły swojego dziecka.