Co jest potrzebne do bycia szczęśliwym?

Człowiek, według Viktora E. Frankla, składa się z ciała, umysłu, ducha, relacji i emocji. Ciało jest naszym bio, w nim zachodzą procesy komórkowe i zaspokajane są potrzeby naturalne. Drugą sferą jest umysł, dzięki któremu może człowiek rozumieć świat. To, jak rozwijamy nasz umysł, jak z niego korzystamy, kształtuje nasze patrzenie na świat. Trzecią sferą jest duchowość – czyli zdolność człowieka do przekraczania samego siebie. Właśnie w tej sferze tkwi odpowiedź na bardzo ważne pytania: Kim jestem? Skąd się wziąłem na świecie? Po co żyję? W tej sferze mieści się również pragnienie dobra, miłości i relacji.

Następnym ważnym obszarem w życiu człowieka są emocje. Na powstawanie emocji człowiek nie ma wpływu, a są one nam potrzebne, ponieważ są źródłem informacji o nas samych i o sytuacji, w której się znaleźliśmy. Emocje można porównać do lampek w kokpicie samolotu: informują o nieprawidłowościach i nie pomoże zaklejenie lampki. Trzeba naprawić lub nie startować. Ostatnia sfera to sfera relacji, przy czym są to nie tylko relacje z drugą osobą, ale też z samym sobą i relacje z absolutem (dla wierzących – z Bogiem).

Dzisiejszy świat stanowi wielkie wezwanie dla rodziców, którzy pragną wychować dojrzałego we wszystkich sferach i szczęśliwego człowieka. Po urodzeniu uczymy się relacji od rodziców i rodzeństwa. Rodzice otrzymują w dzieciach dar, ale też zadanie i odpowiedzialność. Od tego, jakie wartości dzieci w domu przyswoją, może zależeć ich szczęście w dorosłości. Rodzice zdają życiowy egzamin z tego, jak budują relacje między sobą, jak przekazują dzieciom system wartości, do których należą relacje, odpowiedzialność za drugą osobę, miłość, umiejętność rozróżniania dobra od zła. Jaki przekaz otrzymuje dziecko, patrząc na dorosłych? Czy z relacji dorosłych odczytuje, że prawdziwa miłość to przede wszystkim odpowiedzialność za drugą osobę? Że życie to ofiara i dar z samego siebie?

W dążeniu do wychowania szczęśliwego człowieka trzeba odpowiedzieć na pytanie, czym jest szczęście i co sprawia, że człowiek jest szczęśliwy. Według Frankla szczęście osiągamy wtedy, gdy wszystkie sfery harmonijnie współbrzmią ze sobą. Sfera ciała da nam przyjemność, umysł, relacje i emocje to będzie radość, ale prawdziwe i trwałe szczęście osiągniemy, gdy dojdą do tego wartości duchowe.

Zawsze, a więc i dzisiaj, pomimo pośpiechu i zabiegania, pozostaje człowiekowi wolność. Oznacza to, że człowiek nie jest zniewolony tym, co go spotyka, że jest zdolny do wolnej i świadomej decyzji o tym, jakimi wartościami będzie się kierował i dzielił się ze światem. Każdy człowiek jest kimś niepowtarzalnym i ma do spełnienia tylko jemu wyznaczone zadanie. Dlatego tak ważne jest odkrywanie sensu wydarzeń, które stawia przed nami życie.

Frankl w książce „Człowiek w poszukiwaniu sensu" opowiada o pewnym amerykańskim dyplomacie, który w Wiedniu zgłosił się do niego na logoterapię, ponieważ pomimo sukcesów zawodowych przeżywał frustrację i niezadowolenie. Był w takim stanie, że nie dostrzegał w życiu żadnego piękna, nie dostrzegał na spacerze drzew i nieba. Frankl szybko zauważył, że człowiek ten miał złe relacje z ojcem, a przyczyną jego rozgoryczenia było to, że na życzenie ojca podjął pracę dyplomaty, chociaż sam zawsze marzył o innym zawodzie. Po odkryciu i uwiadomieniu sobie tego mężczyzna zmienił zawód i pracę, a terapia okazała się niepotrzebna, bo stał się szczęśliwym człowiekiem.

Można z tego wywnioskować, że i dzisiaj możemy w wolności podjąć decyzję, która może być niekorzystna finansowo, ale da korzyść w postaci własnego i naszych dzieci szczęścia, da korzyści ważniejsze niż pieniądz, podróże, dobrobyt.

Czy nie o takim szczęściu marzymy, nasyceni po brzegi i niejednokrotnie znudzeni wszystkim, co mamy?

LINK DO NAGRANIA TUTAJ

----------

Literatura:
1. Viktor E. Frankl, „Człowiek w poszukiwaniu sensu", Wydawnictwo Czarna Owca, Warszawa 2009
2. Viktor E. Frankl, „Żyj z sensem", Leyko, Kraków 2023

Ministerstwo Edukacji Narodowej ogłosiło pakiet zmian, który wejdzie w życie już od nowego roku szkolnego 2026/2027. Reforma jest najszersza od ponad dekady i dotyczy zarówno podstawy programowej, jak i struktury przedmiotów oraz systemu oceniania. Dla wielu rodziców zmiany te są zaskoczeniem – tym bardziej, że konsultacje społeczne trwały zaledwie kilka tygodni.

Co dokładnie się zmienia?

Najgłośniejszą zmianą jest połączenie biologii i geografii w jeden przedmiot o nazwie „Przyroda i środowisko". Ministerstwo argumentuje, że takie podejście pozwoli na bardziej holistyczne nauczanie o świecie naturalnym. Środowisko nauczycielskie jest jednak podzielone – część pedagogów uważa, że reforma pozbawi uczniów pogłębionej wiedzy z obu dziedzin.

„Połączenie biologii z geografią to krok wstecz. Uczniowie będą uczyć się wszystkiego po trochu, ale niczego dogłębnie. To przepis na powierzchowność."

— dr Marek Wiśniewski, biolog, Uniwersytet Warszawski

Drugą, równie kontrowersyjną zmianą jest wprowadzenie obowiązkowej edukacji zdrowotnej, która zastąpi dotychczasowe Wychowanie do Życia w Rodzinie. Nowy przedmiot ma obejmować zagadnienia zdrowia fizycznego, psychicznego oraz – co budzi największe kontrowersje – edukację seksualną według standardów WHO.

Prawa rodziców – co możesz zrobić?

Wielu rodziców pyta, czy mają jakiekolwiek narzędzia, by wpłynąć na to, czego uczy się ich dziecko. Odpowiedź brzmi: tak. Polskie prawo oświatowe daje rodzicom kilka konkretnych możliwości działania.

Warto pamiętać, że rada rodziców ma prawo opiniować szkolny program wychowawczo-profilaktyczny. Jeśli program ten jest niezgodny z Waszymi wartościami, możecie złożyć oficjalną opinię negatywną. Choć dyrektor nie jest nią związany, stanowi ona ważny głos w dyskusji.

Harmonogram wdrożenia reformy

Opinie ekspertów i organizacji rodzicielskich

Koalicja Rodziców i Organizacji Społecznych (KROPS) wydała oficjalne stanowisko, w którym sprzeciwia się wprowadzeniu edukacji zdrowotnej w proponowanym kształcie. Organizacja zgromadziła ponad 85 000 podpisów pod petycją do Ministerstwa.

Reforma budzi emocje po obu stronach. Zwolennicy wskazują na potrzebę modernizacji polskiej edukacji i dostosowania jej do wyzwań XXI wieku. Przeciwnicy obawiają się ideologizacji szkoły i naruszenia praw rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi wartościami.

Jedno jest pewne – wrzesień 2026 przyniesie polskim szkołom zmiany, których skutki będziemy odczuwać przez lata. Warto być świadomym rodzicem i aktywnie uczestniczyć w życiu szkoły swojego dziecka.