Kiedy rodzice tracą dziecko

Przyjęcie informacji o chorobie dziecka, które jest jeszcze pod sercem mamy jest bardzo trudne. Podczas wizyty w gabinecie ginekologicnym rodzice oczekują dobrych wiadomości. Jednak czasami lekarz musi powiedzieć mamie i tacie o podejrzeniu wystąpienia u dziecka poważnych wad genetycznych. Przychodzi czas, kiedy wielka radość z oczekiwania na dziecko zmienia się w lęk i obawę o to, jakie ono będzie. Czy zdarzy się cud, czy może lekarz się pomyslił. Słowa "muszę panią poinformować, że wyniki badania NT wskazują, że istnieje ryzyko wystąpienia wad genetycznych takich jak np.: zespołu Downa, Edwardsa, Patau i innych..." powodują, że kolejne tygodnie ciąży to wielka niewiadoma. Czasami dzięki wczesnej diagnozie dziecku można pomóc operacyjnie jeszcze przed narodzeniem. Jednak nie zawsze jest to możliwe.

Czy można w ogóle przygotować się na najgorsze, gdy bez przerwy chce się płakać? Co robić w sytuacji, gdy zaplanowane scenariusze macierzyństwa i ojcostwa stają coraz bardziej nieaktualne? To jest czas, kiedy - chociaż oddałoby się życie, żeby ocalić dziecko - rodzice mogą tylko (albo aż) czekać.

Przed pięcioma laty w Poznaniu powstało Stowarzyszenie Wielkopolskie Hospicjum Perinatalne Razem. Od daty utworzenia nowej organizacji udało się zrealizować cykl konferencji i szkoleń dla personelu medycznego, wydać poradnik dla rodziców i oddać do użytku "pokój pożegnań" w największym polskim szpitalu ginekologiczno-położniczym przy ul. Polnej. To właśnie tam rodzice, których dziecko zmarło podczas porodu lub krótko po nim, mogą je utulić. Jak wspomina Ania - mama Marysi zmarłej podczas narodzin - pobyt w pokoju pożegnań był dla niej i jej męża bardzo ważnym czasem. "Płakaliśmy i tuliliśmy naszą kruszynę w ramionach".

Trzon Stowarzyszenia stanowi kilkanaście osób: psycholog, mediator rodzinny, duchowny, rodzice po stracie dziecka. Na stronie internetowej napisali: "My, ludzie dobrej woli, pragniemy powołać Stowarzyszenie „Wielkopolskie Hospicjum Perinatalne RAZEM", którego celem będzie służba i pomoc oraz zapewnienie opieki paliatywnej ciężko chorym, także letalnie, dzieciom nienarodzonym, jak również niesienie wsparcia i ulgi w cierpieniu ich rodzinom w całym okresie prenatalnym, okołoporodowym, jak i po narodzeniu dziecka. Pragniemy, ażeby wszelkie działania podejmowane w strukturach Stowarzyszenia wynikały z poszanowania godności i wartości życia ludzkiego oraz były wyrazem troski o dobra – fizyczne, emocjonalne i duchowe każdego dziecka i rodzica, którego Stowarzyszenie będzie otaczać opieką". Organizacja czerpie z doświadczeń hospicjów perinatalnych, które wspierają rodziców i chore dzieci od wielu lat. Wzorem jest placówka warszawska, której założycielem jest dr Tomasz Dangel, który stwierdził: "Rodzice nieuleczalnie chorych dzieci, którzy decydują się na kontynuację ciąży, kierują się miłością i akceptują chorobę dziecka oraz jej naturalny przebieg. Niektórzy z nich potrafią pogodzić się z zaistniałą sytuacją i doświadczają wielu pozytywnych przeżyć, wynikających z opieki nad dzieckiem w domu".

Więcej informacji o działalności poznańskiego Stowarzyszenia (w tym dane kontaktowe) można znaleźć tutaj.

(elach)

Ministerstwo Edukacji Narodowej ogłosiło pakiet zmian, który wejdzie w życie już od nowego roku szkolnego 2026/2027. Reforma jest najszersza od ponad dekady i dotyczy zarówno podstawy programowej, jak i struktury przedmiotów oraz systemu oceniania. Dla wielu rodziców zmiany te są zaskoczeniem – tym bardziej, że konsultacje społeczne trwały zaledwie kilka tygodni.

Co dokładnie się zmienia?

Najgłośniejszą zmianą jest połączenie biologii i geografii w jeden przedmiot o nazwie „Przyroda i środowisko". Ministerstwo argumentuje, że takie podejście pozwoli na bardziej holistyczne nauczanie o świecie naturalnym. Środowisko nauczycielskie jest jednak podzielone – część pedagogów uważa, że reforma pozbawi uczniów pogłębionej wiedzy z obu dziedzin.

„Połączenie biologii z geografią to krok wstecz. Uczniowie będą uczyć się wszystkiego po trochu, ale niczego dogłębnie. To przepis na powierzchowność."

— dr Marek Wiśniewski, biolog, Uniwersytet Warszawski

Drugą, równie kontrowersyjną zmianą jest wprowadzenie obowiązkowej edukacji zdrowotnej, która zastąpi dotychczasowe Wychowanie do Życia w Rodzinie. Nowy przedmiot ma obejmować zagadnienia zdrowia fizycznego, psychicznego oraz – co budzi największe kontrowersje – edukację seksualną według standardów WHO.

Prawa rodziców – co możesz zrobić?

Wielu rodziców pyta, czy mają jakiekolwiek narzędzia, by wpłynąć na to, czego uczy się ich dziecko. Odpowiedź brzmi: tak. Polskie prawo oświatowe daje rodzicom kilka konkretnych możliwości działania.

Warto pamiętać, że rada rodziców ma prawo opiniować szkolny program wychowawczo-profilaktyczny. Jeśli program ten jest niezgodny z Waszymi wartościami, możecie złożyć oficjalną opinię negatywną. Choć dyrektor nie jest nią związany, stanowi ona ważny głos w dyskusji.

Harmonogram wdrożenia reformy

Opinie ekspertów i organizacji rodzicielskich

Koalicja Rodziców i Organizacji Społecznych (KROPS) wydała oficjalne stanowisko, w którym sprzeciwia się wprowadzeniu edukacji zdrowotnej w proponowanym kształcie. Organizacja zgromadziła ponad 85 000 podpisów pod petycją do Ministerstwa.

Reforma budzi emocje po obu stronach. Zwolennicy wskazują na potrzebę modernizacji polskiej edukacji i dostosowania jej do wyzwań XXI wieku. Przeciwnicy obawiają się ideologizacji szkoły i naruszenia praw rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi wartościami.

Jedno jest pewne – wrzesień 2026 przyniesie polskim szkołom zmiany, których skutki będziemy odczuwać przez lata. Warto być świadomym rodzicem i aktywnie uczestniczyć w życiu szkoły swojego dziecka.