Przygotowania do ferii – czyli lepiej się nie gapić na narciarkę z opuszczonymi spodniami

dr Paulina Michalska

Bez ferii zimowych, nie dotrwałabym w zdrowiu psychicznym końca roku szkolnego. Serio! A w tym roku to już w ogóle. Przed nami stres związany z maturą najstarszej i egzaminem ósmoklasisty pierwszego syna, czyli jak mówią młodzi teraz: COMBO.

Starsze córki jakoś przechodziły ten egzamin „na luzaku", a syn jednak trochę się spina. Choć powiem wam w sekrecie – PS4 działa cuda. Wszystkie lekcje, nauka na sprawdziany etc. muszą być zrobione, żeby móc zagrać na konsoli. I oceny bardzo się poprawiły w porównaniu do poprzednich trymestrów. Myślę więc, że da radę zdać te egzaminy na jakimś dobrym poziomie.

Nic mnie w tym roku nie ruszy!

Ale, ale… miało być o feriach. Czekam na nie jak kania dżdżu. W mojej wyobraźni oczywiście wszyscy są uśmiechnięci, nikt nie narzeka, nikt nie stęka, nie trzeba zakładać łańcuchów na koła, a wszyscy kłaniają nam się w pas i dziękują, że zabraliśmy ich na taki świetny wyjazd. Sielanka, po prostu. Jakby to powiedział mój ósmoklasista? „I wtedy się obudziłaś!".

Pewnie tak cudownie nie będzie, ale ruch na świeżym powietrzu, zmęczenie i piękne widoki uzupełnią nasze niedobory endorfin na długie miesiące. Tego jestem pewna. Do tego góralskie przysmaki, dobre towarzystwo i klimatyczny domek w górach - to jest to, co kocham. I niech nawet dzieciaki stękają przy zakładaniu butów narciarskich, niech marudzą w drodze do wyciągu, niech wloką się noga za nogą w drodze na obiad – nic mnie w tym roku nie ruszy!

Postanowiłam. Muszę tylko uodpornić się na fochy i będzie cudownie. No, może jeszcze ze trzy opakowania herbaty z melisy wezmę. Tak na wszelki wypadek. Jedno jest pewne: bez tego zimowego odpoczynku, jadę „na oparach" cierpliwości do czerwca.

Nartami za potrzebą

Modlę się tylko, żebyśmy nie musieli odwiedzać żadnego SOR-u. Żeby nikt nie przykleił sobie języka do metalowej rurki na wyciągu, no i oczywiście, żeby sobie nikt niczego nie złamał, ani wstrząsu mózgu nie miał po zderzeniu z jakimś innym narciarzem.

A różnie może być, oj różnie. I można mieć super umiejętności narciarskie i wylądować ze złamaną nogą. Przykład? Bardzo proszę!

Historia, która krąży w naszej rodzinie od dwóch lat nie jest wprawdzie nasza, ale oddaje ducha ferii zimowych w dwustu procentach. Ku waszej uciesze – opiszę wam ją.

Koleżanka podsłuchała kiedyś rozmowę grupy przyjaciół, którzy wspominali zimowy wyjazd na narty. Jedna z koleżanek, nazwijmy ją Ania – bardzo początkująca narciarka pojechała z nimi w góry. Oczywiście, żeby zaoszczędzić na kosztach wynajęcia instruktora, koleżanki wpadły na pomysł, że będą ją uczyły same. Wjechały wyciągiem na górę, kilka wskazówek i powolutku, narta obok narty Ania poruszała się w poprzek stoku. Koleżanki cierpliwie z nią.

Nagle Ania powiedziała, że musi skorzystać z toalety. Szybka ocena sytuacji: do toalet daleko jeszcze, długa kolejka… Nie da rady. Ale od czego są przyjaciółki! Wpadły na pomysł, że przejadą gdzieś na bok, pod jakieś drzewa, otoczą Anię zwartym kordonem i ona załatwi swoją potrzebę nawet bez odpinania nart.

Jak postanowiły, tak zrobiły. Niestety w połowie załatwiania swojej potrzeby, narty Ani wyprostowały się, koleżanki się rozstąpiły i Ania z opuszczonymi spodniami i wszystkim pozostałym, zaczęła nabierać prędkości zjeżdżając w dół.

Niestety, wywróciła się i złamała nogę.

Nie patrz, bo się połamiesz

Pominę całą opowieść ściągania jej ze stoku i skupię się tylko na SORze. Wylądowała w szpitalu, oczywiście, a w poczekalni było więcej takich, jak ona – czekających na założenie gipsu.

Jako osoba bardzo kontaktowa, Ania zagadnęła do jednego z pacjentów siedzącego obok niej: Co? Wypadek na nartach? Tamten pokiwał twierdząco głową. Ania: Ja też pierwszy raz jeździłam i od razu złamana noga…. Na co narciarz obok Ani wyraźnie się ożywił: Proszę Pani! Ja nie pierwszy raz! Ja jeździłem w Tatrach, w Alpach, gdzie tylko się da! Ale kobiety bez majtek na stoku to nigdy nie widziałem! Tak się zapatrzyłem, że uderzyłem w drzewo i złamałem nogę!

Tak się wszyscy śmiali, że koleżanka nie usłyszała niestety, czy Ania przyznała się temu panu, że to ona była tą kobietą, na którą się tak zapatrzył

Uważajcie więc w te ferie nie tylko na dzieci! Wypoczywajcie! Cieszcie się świeżym powietrzem ale koniecznie najpierw skorzystajcie z toalety. Nigdy nic nie wiadomo…. No i może warto przeznaczyć parę groszy na instruktora?

Zdjęcia: Pixabay.com, Pexels.com

Ministerstwo Edukacji Narodowej ogłosiło pakiet zmian, który wejdzie w życie już od nowego roku szkolnego 2026/2027. Reforma jest najszersza od ponad dekady i dotyczy zarówno podstawy programowej, jak i struktury przedmiotów oraz systemu oceniania. Dla wielu rodziców zmiany te są zaskoczeniem – tym bardziej, że konsultacje społeczne trwały zaledwie kilka tygodni.

Co dokładnie się zmienia?

Najgłośniejszą zmianą jest połączenie biologii i geografii w jeden przedmiot o nazwie „Przyroda i środowisko". Ministerstwo argumentuje, że takie podejście pozwoli na bardziej holistyczne nauczanie o świecie naturalnym. Środowisko nauczycielskie jest jednak podzielone – część pedagogów uważa, że reforma pozbawi uczniów pogłębionej wiedzy z obu dziedzin.

„Połączenie biologii z geografią to krok wstecz. Uczniowie będą uczyć się wszystkiego po trochu, ale niczego dogłębnie. To przepis na powierzchowność."

— dr Marek Wiśniewski, biolog, Uniwersytet Warszawski

Drugą, równie kontrowersyjną zmianą jest wprowadzenie obowiązkowej edukacji zdrowotnej, która zastąpi dotychczasowe Wychowanie do Życia w Rodzinie. Nowy przedmiot ma obejmować zagadnienia zdrowia fizycznego, psychicznego oraz – co budzi największe kontrowersje – edukację seksualną według standardów WHO.

Prawa rodziców – co możesz zrobić?

Wielu rodziców pyta, czy mają jakiekolwiek narzędzia, by wpłynąć na to, czego uczy się ich dziecko. Odpowiedź brzmi: tak. Polskie prawo oświatowe daje rodzicom kilka konkretnych możliwości działania.

Warto pamiętać, że rada rodziców ma prawo opiniować szkolny program wychowawczo-profilaktyczny. Jeśli program ten jest niezgodny z Waszymi wartościami, możecie złożyć oficjalną opinię negatywną. Choć dyrektor nie jest nią związany, stanowi ona ważny głos w dyskusji.

Harmonogram wdrożenia reformy

Opinie ekspertów i organizacji rodzicielskich

Koalicja Rodziców i Organizacji Społecznych (KROPS) wydała oficjalne stanowisko, w którym sprzeciwia się wprowadzeniu edukacji zdrowotnej w proponowanym kształcie. Organizacja zgromadziła ponad 85 000 podpisów pod petycją do Ministerstwa.

Reforma budzi emocje po obu stronach. Zwolennicy wskazują na potrzebę modernizacji polskiej edukacji i dostosowania jej do wyzwań XXI wieku. Przeciwnicy obawiają się ideologizacji szkoły i naruszenia praw rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi wartościami.

Jedno jest pewne – wrzesień 2026 przyniesie polskim szkołom zmiany, których skutki będziemy odczuwać przez lata. Warto być świadomym rodzicem i aktywnie uczestniczyć w życiu szkoły swojego dziecka.