Siedzenie w domu, czyli kilka etatów mamy

dr Paulina Michalska

Uwielbiam te filmiki i żarty o kobietach, które pewnego dnia postanowiły „nic nie robić i być w domu". Właśnie siedzę w domu i nic nie robię, bo jedno z dzieci „postanowiło" zachorować. Oczywiście mi na złość, bo właśnie chciałam wyjść przed południem z koleżanką, z którą nie widziałam się kilka tygodni, na kawę.

Domowe niespodzianki

Tak sobie pracę zorganizowałam, żeby wyjść w czasie, gdy dzieci będą w szkole. A tu pech! No, specjalnie to robią! Akurat mąż wyjechał służbowo, miałabym więcej czasu na nic nierobienie, a tu (cytując klasyka) „taaaaaakaaaaa niespodziankaaaaaa. No, jak ja się cieszę!".

Już to nic nierobienie uszami człowiekowi może wyjść. Ile można leżeć i pachnieć? Ile godzin u kosmetyczki przesiedzieć, albo u fryzjera? Ile w końcu można spędzić godzin na zakupach? Człowiek może się naprawdę zanudzić na śmierć!

Relaks przy praniu, sprzątaniu, gotowaniu i zakupach

Więc z tego znudzenia tym „siedzeniem w domu", organizuję sobie co rusz nowe rozrywki. A to pranie nastawię, ale od razu kilka pralek z rzędu, bo jednej to nie warto, do tego gimnastyka artystyczna z odkurzaczem w ręku, skakanie po drabinie w celu umycia okien i zmiany firanek. Za długo już wiszą, opatrzyły mi się, a już sąsiadce na pewno! Jeszcze sobie pomyśli, że leżę tylko i pachnę. Niech wie, że mam też jakieś pasje! Przecież każdy powinien je mieć.

Dorzucę jeszcze ze dwie godziny lepienia pierogów, prasowanie, zmywanie, odkurzanie, mycie podłóg i podlewanie kwiatów z obowiązkowym „przemawianiem" do nich czułymi słówkami, bo wtedy lepiej rosną. Dywan w salonie wypiorę, bo ciągle coś się na niego SAMO wylewa. Łazienki ogarnę, toalety odkażę pod nieobecność domowników, zrobię przegląd butów w szafie i spakuję te za małe.

Dla rozrywki zakupy zrobię, kilka szczap drewna do kominka przyniosę, obiad nastawię już na jutro, żeby móc dłużej pospać z rana i pojadę po dzieci. Te zdrowe, bo przecież chory jest ze mną w domu. Tylko, żebym nie zapomniała zabrać go ze sobą! A! Szkoła też dba o moją rozrywkę i życie towarzyskie. Nareszcie wiem, po co te godziny u kosmetyczki i fryzjera! Będę się mogła pokazać koleżankom, bo akurat dziś jest spotkanie dla rodziców ósmych klas! Cudownie! Jak ja się cieszę!

Po powrocie z zebrania jeszcze tylko coś pysznego na kolację przygotuję. Może jakieś „wege" a już na pewno „fit"! O zdrowie trzeba dbać. Utnę sobie miłą pogawędkę z mężem przez telefon, on mi opowie, jak tam sobie wypoczywa na wyjeździe służbowym i będę mogła oddać się lekturze po relaksującej kąpieli w bąbelkach.

Na co one narzekają?

A jutro? Jutro będzie nowy dzień. Posiedzę sobie w domu, nic nie będę robić. No chyba, że jakieś dziecko postanowi się źle czuć tego dnia. Może nawet wycieczkę do przychodni sobie zrobimy razem, w ramach „rozrywki"? Kto wie?

Nie mam pojęcia, na co te kobiety narzekają? Siedzą w domu, do pracy nie muszą chodzić i jeszcze im źle. Nie mogą sobie jakiś rozrywek znaleźć jak ja? Jest tyle możliwości przecież!

W domu jestem

Mam nadzieję, że doczytałaś ten artykuł do końca i zdajesz sobie sprawę z tego, że wszystko to jest żartem. Pamiętaj, że to my - mamy - nadajemy sens naszemu „byciu w domu". Jeśli jeszcze raz ktoś zapyta cię, czym się zajmujesz zawodowo, co robisz w życiu, a ty odpowiesz:

- A nic! W domu jestem,

to nie dziw się, że twoje obowiązki domowe będą postrzegane jak rozrywka, a czas spędzony na ważnych sprawach domowych jak błahostka.

Kilka etatów Matki Polki

Praca, którą wykonujesz w domu to, co najmniej, kilka etatów. Pracujesz! Nie siedzisz w domu. Jeśli masz jeszcze jakieś wątpliwości, spróbuj sobie zrobić dzień wolny, a zobaczysz, jak wszystko bez ciebie będzie „leżeć". A! Jeszcze jedno! Wasz dom jest Wasz – nie tylko twój, a mąż i dzieci nie powinni ci pomagać w domu. Oni powinni prowadzić ten dom razem z tobą. Tylko trzeba to jakoś mądrze rozdzielić między wszystkich członków rodziny. I na koniec, jak mawia mój mąż, CORAGGIO! (ODWAGI!).

Zdjęcia: Pixabay.com, Pexels.com

Ministerstwo Edukacji Narodowej ogłosiło pakiet zmian, który wejdzie w życie już od nowego roku szkolnego 2026/2027. Reforma jest najszersza od ponad dekady i dotyczy zarówno podstawy programowej, jak i struktury przedmiotów oraz systemu oceniania. Dla wielu rodziców zmiany te są zaskoczeniem – tym bardziej, że konsultacje społeczne trwały zaledwie kilka tygodni.

Co dokładnie się zmienia?

Najgłośniejszą zmianą jest połączenie biologii i geografii w jeden przedmiot o nazwie „Przyroda i środowisko". Ministerstwo argumentuje, że takie podejście pozwoli na bardziej holistyczne nauczanie o świecie naturalnym. Środowisko nauczycielskie jest jednak podzielone – część pedagogów uważa, że reforma pozbawi uczniów pogłębionej wiedzy z obu dziedzin.

„Połączenie biologii z geografią to krok wstecz. Uczniowie będą uczyć się wszystkiego po trochu, ale niczego dogłębnie. To przepis na powierzchowność."

— dr Marek Wiśniewski, biolog, Uniwersytet Warszawski

Drugą, równie kontrowersyjną zmianą jest wprowadzenie obowiązkowej edukacji zdrowotnej, która zastąpi dotychczasowe Wychowanie do Życia w Rodzinie. Nowy przedmiot ma obejmować zagadnienia zdrowia fizycznego, psychicznego oraz – co budzi największe kontrowersje – edukację seksualną według standardów WHO.

Prawa rodziców – co możesz zrobić?

Wielu rodziców pyta, czy mają jakiekolwiek narzędzia, by wpłynąć na to, czego uczy się ich dziecko. Odpowiedź brzmi: tak. Polskie prawo oświatowe daje rodzicom kilka konkretnych możliwości działania.

Warto pamiętać, że rada rodziców ma prawo opiniować szkolny program wychowawczo-profilaktyczny. Jeśli program ten jest niezgodny z Waszymi wartościami, możecie złożyć oficjalną opinię negatywną. Choć dyrektor nie jest nią związany, stanowi ona ważny głos w dyskusji.

Harmonogram wdrożenia reformy

Opinie ekspertów i organizacji rodzicielskich

Koalicja Rodziców i Organizacji Społecznych (KROPS) wydała oficjalne stanowisko, w którym sprzeciwia się wprowadzeniu edukacji zdrowotnej w proponowanym kształcie. Organizacja zgromadziła ponad 85 000 podpisów pod petycją do Ministerstwa.

Reforma budzi emocje po obu stronach. Zwolennicy wskazują na potrzebę modernizacji polskiej edukacji i dostosowania jej do wyzwań XXI wieku. Przeciwnicy obawiają się ideologizacji szkoły i naruszenia praw rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi wartościami.

Jedno jest pewne – wrzesień 2026 przyniesie polskim szkołom zmiany, których skutki będziemy odczuwać przez lata. Warto być świadomym rodzicem i aktywnie uczestniczyć w życiu szkoły swojego dziecka.