Co to znaczy kochać kogoś?

Jak mówi papież Jan Paweł II: - Pierwszą i podstawową komórką „ekologii ludzkiej" jest rodzina, w której człowiek otrzymuje pierwsze i decydujące wyobrażenia, związane z prawdą i dobrem, uczy się, co znaczy kochać i być kochanym, a więc co znaczy być osobą. Chodzi tu o rodzinę opartą na małżeństwie, gdzie wzajemny dar z samego siebie, mężczyzny i kobiety, stwarza takie środowisko życia, w którym dziecko może się urodzić i rozwijać swe możliwości, nabywać świadomość własnej godności i przygotować się do podjęcia swego jedynego i niepowtarzalnego przeznaczenia. (1)

W rozumieniu Wiktora E. Frankla definicja szczęścia i sensu życia odnosi się do funkcji, które ma spełniać rodzina: umożliwić odkrycie sensu życia i znalezienie szczęścia poszczególnym jej członkom. W dzisiejszym świecie pojęcie rodziny zostało jednak zniekształcone, co skutkuje chaosem w zachowaniu wartości, które wyznawało wiele pokoleń i które sprawdzały się przez wieki, powodując wierność i trwałość relacji.

Czy można w dzisiejszym świecie nauczyć dzieci i młodzież kochać?

Dziś wiele dzieci i młodzieży żyje w rodzinach rozbitych lub rozłączonych z powodu emigracji, a gdy dziecko nie widzi pełnych miłości relacji rodzicielskich, trudno pokazać mu, jak się kocha. Ale jest w człowieku intuicyjne pragnienie miłości, której chce doznać – i nauczyć się – od rodziców. Dlatego nawet, gdy człowiek w dzieciństwie takiej miłości nie doświadczył, w dorosłym życiu może podjąć decyzję, że chce innych obdarować swoją miłością.

Co to znaczy kochać w ujęciu Frankla?

Frankl mówi, że sens życia realizujemy przez wartości, a więc między innymi przez miłość. Poprzez wartości urzeczywistniamy siebie w człowieczeństwie, a miłość to decyzja, akt woli, pragnienie dobra dla drugiego człowieka. Ponieważ uczymy się miłości patrząc na rodziców, to ukazanie dziecku, czym jest miłość i jak można kochać, jest najważniejszym zadanie w życiu rodziców. Jeśli jednak człowiek sam nie doświadczył prawdziwej miłości, to ma szansę – dzieląc się czasem i miłością ze swoim dzieckiem – tej miłości i szczęścia doznać.

Czy można ćwiczyć się w miłości?

Miłość, którą się dzielimy, uskrzydla, daje siłę i uszczęśliwia. Im bardziej dajemy się innym, tym głębsze jest nasze człowieczeństwo, tym bardziej jesteśmy mocni, a nasza siła sprawdzi się w trudnościach, które wcześniej czy później przyjdą. Jednocześnie, aby kochać innych, trzeba najpierw pokochać i zaakceptować siebie. Dlatego trzeba dziecko nauczyć kochać przede wszystkim siebie, żeby umiało mądrze kochać innych i o nich się troszczyć.

Dr Elizabeth Lucas opisuje kobietę, która przeszła wiele terapii, ale ciągle czuła się nieszczęśliwa. Gdy trafiła do gabinetu logoterapii, dostała od dr Lucas zadanie, które polegało na tym, że wytrwale i codziennie miała uczynić dla kogoś jeden dobry uczynek. Ta pani przyszła po miesiącu, by z radością podzielić się tym, że pomagając innym, odnalazła siebie, i nie potrzebuje już terapii. Dlatego odkrycie i wsparcie potrzeb innych mogą pomóc nam podnieść się z rozpaczy, zapomnieć o bólu, uleczyć z depresji.

Dzisiaj w szkole, na studiach, w pracy, wmawiają młodemu człowiekowi, że musi mieć jakieś osiągnięcia, zanim dostanie się na studia, zanim go przyjmą do pracy. Może w tym jest odpowiedź na dzisiejsze pytanie – czemu tak wielu młodych, nawet dzieci stoi w kolejkach do psychiatry…

Tymczasem warto młodemu człowiekowi pokazywać jego wartość, jego niepowtarzalność i jego możliwości, by przenosić góry. Pokazywać, że dzięki swojej sile, odwadze i zdolnościom intelektualnym może się wiele nauczyć, a to, co się popsuło – naprawić. Ponieważ świadczy o nim nie to, co się zepsuło, ale to, że skorzysta ze swojej siły oraz że ma odwagę i potencjał do naprawienia czegoś lub zrobienia tego lepiej.

LINK DO NAGRANIA TUTAJ ORAZ TUTAJ

----------

(1) Jan Paweł II, „Centesimus annus", Wrocław 1991

Literatura:
1. Viktor E. Frankl, „Człowiek w poszukiwaniu sensu", Wydawnictwo Czarna Owca, Warszawa 2009
2. Viktor E. Frankl, „Życie z sensem", Mando inside, Kraków 2023

Ministerstwo Edukacji Narodowej ogłosiło pakiet zmian, który wejdzie w życie już od nowego roku szkolnego 2026/2027. Reforma jest najszersza od ponad dekady i dotyczy zarówno podstawy programowej, jak i struktury przedmiotów oraz systemu oceniania. Dla wielu rodziców zmiany te są zaskoczeniem – tym bardziej, że konsultacje społeczne trwały zaledwie kilka tygodni.

Co dokładnie się zmienia?

Najgłośniejszą zmianą jest połączenie biologii i geografii w jeden przedmiot o nazwie „Przyroda i środowisko". Ministerstwo argumentuje, że takie podejście pozwoli na bardziej holistyczne nauczanie o świecie naturalnym. Środowisko nauczycielskie jest jednak podzielone – część pedagogów uważa, że reforma pozbawi uczniów pogłębionej wiedzy z obu dziedzin.

„Połączenie biologii z geografią to krok wstecz. Uczniowie będą uczyć się wszystkiego po trochu, ale niczego dogłębnie. To przepis na powierzchowność."

— dr Marek Wiśniewski, biolog, Uniwersytet Warszawski

Drugą, równie kontrowersyjną zmianą jest wprowadzenie obowiązkowej edukacji zdrowotnej, która zastąpi dotychczasowe Wychowanie do Życia w Rodzinie. Nowy przedmiot ma obejmować zagadnienia zdrowia fizycznego, psychicznego oraz – co budzi największe kontrowersje – edukację seksualną według standardów WHO.

Prawa rodziców – co możesz zrobić?

Wielu rodziców pyta, czy mają jakiekolwiek narzędzia, by wpłynąć na to, czego uczy się ich dziecko. Odpowiedź brzmi: tak. Polskie prawo oświatowe daje rodzicom kilka konkretnych możliwości działania.

Warto pamiętać, że rada rodziców ma prawo opiniować szkolny program wychowawczo-profilaktyczny. Jeśli program ten jest niezgodny z Waszymi wartościami, możecie złożyć oficjalną opinię negatywną. Choć dyrektor nie jest nią związany, stanowi ona ważny głos w dyskusji.

Harmonogram wdrożenia reformy

Opinie ekspertów i organizacji rodzicielskich

Koalicja Rodziców i Organizacji Społecznych (KROPS) wydała oficjalne stanowisko, w którym sprzeciwia się wprowadzeniu edukacji zdrowotnej w proponowanym kształcie. Organizacja zgromadziła ponad 85 000 podpisów pod petycją do Ministerstwa.

Reforma budzi emocje po obu stronach. Zwolennicy wskazują na potrzebę modernizacji polskiej edukacji i dostosowania jej do wyzwań XXI wieku. Przeciwnicy obawiają się ideologizacji szkoły i naruszenia praw rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi wartościami.

Jedno jest pewne – wrzesień 2026 przyniesie polskim szkołom zmiany, których skutki będziemy odczuwać przez lata. Warto być świadomym rodzicem i aktywnie uczestniczyć w życiu szkoły swojego dziecka.