Polska turystyczna lista przebojów (subiektywnie)

Anna Magdalena Andrzejewska

Polska jest niezwykle bogatym turystycznie krajem. Ilość pięknych i ciekawych miejsc jest niezliczona, co oznacza, że zrobienie ich kompletnej listy byłoby bardzo czasochłonne, mimo to warto pokusić się o zasygnalizowanie kilku szczególnie atrakcyjnych destynacji dla całej rodziny…

Niestety, nie da się w jednym artykule wymienić nawet ułamka pięknych miejsc w Polsce, bo tak naprawdę o każdym regionie naszego kraju można byłoby napisać nie tylko artykuł, ale i książkę. Tych kilka, które wymienię, jest jedynie subiektywną oceną moich ukochanych punktów na mapie Polski, niezbyt oczywistych, które jednak z całego serca polecam.

Kotlina Kłodzka, położona w województwie dolnośląskim urzekła mnie bogactwem pięknych miejsc. Ten urokliwy, południowo-zachodni kraniec Polski ma wiele do zaoferowania. Są tu świetne trasy narciarskie, jedne z najpiękniejszych atrakcji krajoznawczych, jak Jaskinia Niedźwiedzia – bogata w formy naciekowe i podziemne strumienie, Szczeliniec Wielki – najwyższy szczyt w Górach Stołowych (919 m n.p.m.) z niezwykłymi formami skalnymi i „Piekiełkiem", czyli szczeliną skalną o długości około 100 metrów i głębokości blisko 20 metrów ze specyficznym mikroklimatem o niskiej temperaturze i dużej wilgotności powietrza. Wśród gór położone są malownicze uzdrowiska, jak Szklarska Poręba, Lądek Zdrój, Duszniki Zdrój. Najbardziej jednak lubię Kłodzko z ponadtysiącletnią twierdzą, przepięknym ponad sześćsetletnim Kościołem Wniebowzięcia NMP, jego uliczkami, zabytkami i sklepikami. To tu najchętniej kupuję ulubione herbaty, przyprawy i oliwy – w sklepie Madagaskar, który kusi przechodniów zapachem pysznej kawy i przypraw z całego świata. Często wracam w Pieniny, ze wzburzonym Dunajcem, Jeziorem Czorsztyńskim i dwoma zamkami na jego krańcach – niedzickim i czorsztyńskim. Pieniny zachwycają strzelistymi szczytami i dolinami, różnorodnością fauny i flory, przyjaznymi szlakami górskimi.

Wśród polskich miast i miasteczek szczególne miejsce na mojej mapie zajmuje Toruń. Żadna starówka nie uwiodła mnie tak, jak ta toruńska. To prawdziwy architektoniczny rarytas z 350 zabytkowymi budowlami, niezwykłą atmosferą i świetnymi restauracjami.

Krakowski Wawel jest najjaśniejszym punktem na polskim szlaku turystycznym, lecz ja w dawnej stolicy Polski najbardziej lubię Kazimierz – dawną dzielnicę żydowską. W niej czas jakby się zatrzymał. Knajpki jak sprzed wieku, rodzinne zakłady rzemieślnicze prowadzone przez mistrzów w swoim fachu, koncerty, imprezy. Wszystko pełne artystycznego klimatu.

Ponadto na turystycznej liście przebojów, z całą pewnością muszą się znaleźć także najpiękniejsze polskie zamki: Zamek Królewski w Warszawie, renesansowy Zamek w Książu, Malbork – największy zamek gotycki na świecie, Zamek Czocha w Leśnej – jeden z najpiękniejszych zabytków Dolnego Śląska, zamek Krzyżtopór w Ujeździe, zamek w Bobolicach zbudowany przez Kazimierza Wielkiego, zamek komturów krzyżackich w Gniewie, Zamek Królewski w Niepołomicach nazywany „drugim Wawelem", zamek w Mosznej słynący z 99 wież i 365 pomieszczeń, czy zamek w Gołuchowie – klejnot Wielkopolski.

Jeśli chodzi o pałace, to warte uwagi są: pałac Na Wodzie w warszawskich Łazienkach, „polski Wersal, czyli pałac Branickich w Białymstoku, pałac Raczyńskich w Rogalinie, pałac Czartoryskich w Puławach, które zyskały miano „polskich Aten", barokowy Pałac Królewski w Wilanowie, fabrykancki pałac Izraela Poznańskiego w Łodzi nazywany „łódzkim Luwrem", pałac w Pszczynie, pałac Potockich w Radzyniu Podlaskim – najpiękniejszej rezydencji okresu rokoka i wiele innych.

Do tego dochodzą także liczne atrakcje przyrodnicze jak Pustynia Błędowska, jezioro Łuknajno, Puszcza Białowieska, rezerwat Pazurek, Słowiński Park Narodowy, Mazury Garbate, Biebrza, Dorzecze Kaczawskie, Bieszczady.

Można tak wymieniać w nieskończoność, ale najważniejsze, żeby zebrać się, spakować plecaki i zwiedzać, podziwiać, oglądać, najlepiej z całą rodziną, bo kto ma promować piękno Polski, jak nie my, a w przyszłości nasze dzieci?!

Zdjęcie ilustracyjne/Pixabay.com

Ministerstwo Edukacji Narodowej ogłosiło pakiet zmian, który wejdzie w życie już od nowego roku szkolnego 2026/2027. Reforma jest najszersza od ponad dekady i dotyczy zarówno podstawy programowej, jak i struktury przedmiotów oraz systemu oceniania. Dla wielu rodziców zmiany te są zaskoczeniem – tym bardziej, że konsultacje społeczne trwały zaledwie kilka tygodni.

Co dokładnie się zmienia?

Najgłośniejszą zmianą jest połączenie biologii i geografii w jeden przedmiot o nazwie „Przyroda i środowisko". Ministerstwo argumentuje, że takie podejście pozwoli na bardziej holistyczne nauczanie o świecie naturalnym. Środowisko nauczycielskie jest jednak podzielone – część pedagogów uważa, że reforma pozbawi uczniów pogłębionej wiedzy z obu dziedzin.

„Połączenie biologii z geografią to krok wstecz. Uczniowie będą uczyć się wszystkiego po trochu, ale niczego dogłębnie. To przepis na powierzchowność."

— dr Marek Wiśniewski, biolog, Uniwersytet Warszawski

Drugą, równie kontrowersyjną zmianą jest wprowadzenie obowiązkowej edukacji zdrowotnej, która zastąpi dotychczasowe Wychowanie do Życia w Rodzinie. Nowy przedmiot ma obejmować zagadnienia zdrowia fizycznego, psychicznego oraz – co budzi największe kontrowersje – edukację seksualną według standardów WHO.

Prawa rodziców – co możesz zrobić?

Wielu rodziców pyta, czy mają jakiekolwiek narzędzia, by wpłynąć na to, czego uczy się ich dziecko. Odpowiedź brzmi: tak. Polskie prawo oświatowe daje rodzicom kilka konkretnych możliwości działania.

Warto pamiętać, że rada rodziców ma prawo opiniować szkolny program wychowawczo-profilaktyczny. Jeśli program ten jest niezgodny z Waszymi wartościami, możecie złożyć oficjalną opinię negatywną. Choć dyrektor nie jest nią związany, stanowi ona ważny głos w dyskusji.

Harmonogram wdrożenia reformy

Opinie ekspertów i organizacji rodzicielskich

Koalicja Rodziców i Organizacji Społecznych (KROPS) wydała oficjalne stanowisko, w którym sprzeciwia się wprowadzeniu edukacji zdrowotnej w proponowanym kształcie. Organizacja zgromadziła ponad 85 000 podpisów pod petycją do Ministerstwa.

Reforma budzi emocje po obu stronach. Zwolennicy wskazują na potrzebę modernizacji polskiej edukacji i dostosowania jej do wyzwań XXI wieku. Przeciwnicy obawiają się ideologizacji szkoły i naruszenia praw rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi wartościami.

Jedno jest pewne – wrzesień 2026 przyniesie polskim szkołom zmiany, których skutki będziemy odczuwać przez lata. Warto być świadomym rodzicem i aktywnie uczestniczyć w życiu szkoły swojego dziecka.