pexels photo 4473608dr n. med. Andrzej Blumczyński

Ocenia się, że rodzina zabezpiecza aż 75% działań w dziedzinie zdrowia. Trudno się temu dziwić skoro przyjmuje się, że zdrowie w 50% zależy od stylu życia, a w dalszych 20% - od wpływu środowiska. Ten kluczowy styl życia w znaczącej mierze opiera się natomiast na aktywności fizycznej. Czy rodzina i aktywność fizyczna znajdują jakiś wspólny mianownik?

Okazuje się, że tak. Udowodniono bowiem, że kształtująca się od dzieciństwa aktywność fizyczna dzieci w ogromnym stopniu zależy od mobilności rodziców. Stwierdzono na przykład, że dzieci "usportowionych" rodziców podejmują prozdrowotny styl życia od dwóch do sześciu razy częściej niż ich rówieśnicy. Ponieważ autorytet rodzica jest zwykle odwrotnie proporcjonalny do wieku dziecka, to kluczowym dla kształtowania nawyków aktywności fizycznej czasem jest okres wczesnoszkolny. Udowodniono ponadto intuicyjny pogląd, że ojcowie skuteczniej aktywizują synów, a matki – córki. Powstaje jednak pytanie, czy ta inwestycja jest opłacalna?

Odpowiedź jest ponownie twierdząca. W licznych badaniach ustalono, że aktywność fizyczna zapobiega, a nawet leczy cały szereg schorzeń. Należą do nich nie tylko otyłość i związana z nią często cukrzyca typu 2. Ruch korzystnie wpływa również na podwyższone ciśnienie tętnicze, nieprawidłowy profil cholesterolu oraz osteoporozę. U osób aktywnych wykazano ponadto mniejszą zapadalność na niektóre choroby nowotworowe (np. rak jelita grubego, rak trzonu macicy, rak piersi) oraz zaburzenia funkcji poznawczych obserwowane w starszym wieku. Ruch gości jednak często nie tylko w zaleceniach lekarzy. Pamięta o nim równie chętnie psychologia. Zauważono bowiem korzystny wpływ aktywności fizycznej na samopoczucie, równowagę emocjonalną, odporność na stres, a także adaptację do zmiennych warunków. Pomaga on również w kształtowaniu odpowiedzialności, zdyscyplinowania i wytrwałości. Nie dziwi zatem istotne znaczenie sportu w rozwoju dzieci i młodzieży. Wskazuje się na korzystny wpływ ruchu na rozwój układu nerwowego (koordynacja ciała, balans i równowaga), kostnoszkieletowego (korygowanie wad postawy), hormonalnego (łagodzenie przebiegu dojrzewania), a także oddechowego i krążenia (wydolność organizmu). Nie bez znaczenia jest on również dla mechanizmów odpornościowych. Jak zatem działać, by te frykasy stały się i naszym udziałem?

Uznane zalecenia precyzyjnie definiują optymalny zakres aktywności fizycznej. W przypadku dzieci i młodzieży rekomendowana jest minimum godzina ruchu każdego dnia. Nieumiejące usiedzieć w jednym miejscu maluchy realizują zwykle tan plan samoistnie. Przedszkolaki i młodsze szkolniaki warto angażować w gry i zabawy ruchowe (np. berek) lub bardziej zorganizowane zajęcia gimnastyki, rytmiki i tańca. Optymalną aktywnością dla młodzieży są sporty zespołowe, pływanie, jazda na rowerze i deskorolce, taniec czy sztuki walki. W odniesieniu do osób dorosłych proponuje się dwie opcje: dłuższą (30 min.) i częstszą (5 razy w tygodniu) aktywność o umiarkowanym stopniu lub krótszą (20 min.) i rzadszą (3-4 razy w tygodniu) za to bardziej intensywną. Do tej pierwszej grupy należą spacery, rekreacyjna jazda na rowerze czy mobilne prace domowe lub ogrodowe. Jako aktywność intensywną przyjmuje się Nordic Walking, jogging, szybką jazdę na rowerze, pływanie, aerobik, tenis oraz sztuki walki. Takie są założenia – ale jak realizować je w praktyce?

Z dziećmi jest trochę jak z wojskiem – są jak makaron: nie da się go pchać, trzeba ciągnąć. Zatem warto tak planować wspólny czas, by przynajmniej raz w tygodniu realizować wspólnie jakąś aktywność fizyczną, np. rowery. Najlepiej jak najwięcej czasu spędzać na świeżym powietrzu. Dobrze jest też wyposażyć mieszkanie w proste urządzenia do ćwiczeń typu drążek do podciągania się czy ciężarki. Warto również wykorzystywać okazje do podejmowania aktywności fizycznej i np. do sklepu pojechać rowerem zamiast samochodem.

To co nam faktycznie zagraża, to niestety lekceważenie istotnej roli aktywności fizycznej. Tymczasem ruch powinien być elementem naszej codzienności – zupełnie jak praca, odżywianie, relaks i sen…

Piśmiennictwo:
Skonieczka M. Rodzinne uwarunkowania aktywności fizycznej w przeglądzie piśmiennictwa. Rocznik Naukowy, AWFiS w Gdańsku, 2011 r., t. XXI.
https://ncez.pl/aktywnosc-fizyczna/dzieci-i-mlodziez/jak-aktywnosc-fizyczna-wplywa-na-zdrowie-twojego-dziecka

Zdjęcie ilustracyjne/Pexels.com

banner 750

Ministerstwo Edukacji Narodowej ogłosiło pakiet zmian, który wejdzie w życie już od nowego roku szkolnego 2026/2027. Reforma jest najszersza od ponad dekady i dotyczy zarówno podstawy programowej, jak i struktury przedmiotów oraz systemu oceniania. Dla wielu rodziców zmiany te są zaskoczeniem – tym bardziej, że konsultacje społeczne trwały zaledwie kilka tygodni.

Co dokładnie się zmienia?

Najgłośniejszą zmianą jest połączenie biologii i geografii w jeden przedmiot o nazwie „Przyroda i środowisko". Ministerstwo argumentuje, że takie podejście pozwoli na bardziej holistyczne nauczanie o świecie naturalnym. Środowisko nauczycielskie jest jednak podzielone – część pedagogów uważa, że reforma pozbawi uczniów pogłębionej wiedzy z obu dziedzin.

„Połączenie biologii z geografią to krok wstecz. Uczniowie będą uczyć się wszystkiego po trochu, ale niczego dogłębnie. To przepis na powierzchowność."

— dr Marek Wiśniewski, biolog, Uniwersytet Warszawski

Drugą, równie kontrowersyjną zmianą jest wprowadzenie obowiązkowej edukacji zdrowotnej, która zastąpi dotychczasowe Wychowanie do Życia w Rodzinie. Nowy przedmiot ma obejmować zagadnienia zdrowia fizycznego, psychicznego oraz – co budzi największe kontrowersje – edukację seksualną według standardów WHO.

Prawa rodziców – co możesz zrobić?

Wielu rodziców pyta, czy mają jakiekolwiek narzędzia, by wpłynąć na to, czego uczy się ich dziecko. Odpowiedź brzmi: tak. Polskie prawo oświatowe daje rodzicom kilka konkretnych możliwości działania.

Twoje prawa jako rodzica:
  • Prawo do wglądu w materiały dydaktyczne i podręczniki
  • Prawo do złożenia pisemnego sprzeciwu wobec wybranych treści
  • Prawo do uczestnictwa w radzie rodziców i wpływu na szkolny program wychowawczy
  • Prawo do wnioskowania o zwolnienie dziecka z konkretnych zajęć (za zgodą dyrektora)

Warto pamiętać, że rada rodziców ma prawo opiniować szkolny program wychowawczo-profilaktyczny. Jeśli program ten jest niezgodny z Waszymi wartościami, możecie złożyć oficjalną opinię negatywną. Choć dyrektor nie jest nią związany, stanowi ona ważny głos w dyskusji.

Harmonogram wdrożenia reformy

Marzec 2026

Publikacja nowej podstawy programowej

MEN opublikowało projekt nowej podstawy programowej w Dzienniku Ustaw.

Kwiecień 2026

Konsultacje społeczne

Trwały zaledwie 3 tygodnie. Wpłynęło ponad 12 000 uwag od rodziców i nauczycieli.

Maj–Czerwiec 2026

Szkolenia nauczycieli

Obowiązkowe szkolenia dla pedagogów z nowych przedmiotów i metod oceniania.

Wrzesień 2026

Wejście w życie reformy

Nowe przedmioty i programy nauczania obowiązują we wszystkich szkołach publicznych.

Opinie ekspertów i organizacji rodzicielskich

Koalicja Rodziców i Organizacji Społecznych (KROPS) wydała oficjalne stanowisko, w którym sprzeciwia się wprowadzeniu edukacji zdrowotnej w proponowanym kształcie. Organizacja zgromadziła ponad 85 000 podpisów pod petycją do Ministerstwa.

Uwaga – termin składania uwag mija 15 maja 2026!

Jeśli chcesz wyrazić swoje zdanie na temat reformy, masz czas do 15 maja 2026 r. Uwagi możesz składać przez platformę konsultacji MEN lub bezpośrednio do rady rodziców w swojej szkole.

Reforma budzi emocje po obu stronach. Zwolennicy wskazują na potrzebę modernizacji polskiej edukacji i dostosowania jej do wyzwań XXI wieku. Przeciwnicy obawiają się ideologizacji szkoły i naruszenia praw rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi wartościami.

Jedno jest pewne – wrzesień 2026 przyniesie polskim szkołom zmiany, których skutki będziemy odczuwać przez lata. Warto być świadomym rodzicem i aktywnie uczestniczyć w życiu szkoły swojego dziecka.