Odkrywanie talentów – dlaczego to takie ważne

Od ponad czterdziestu lat amerykański Instytut Gallupa prowadzi badania nad talentami. Wyodrębnił trzydzieści cztery, które ma każdy z nas. Te, które przejawiają się najsilniej, pokazują, jaki mamy potencjał i co warto rozwijać. Informują też, w czym jesteśmy słabsi, i w jakich przestrzeniach potrzebujemy wsparcia osoby wyposażonej w inne talenty. O tym, jak mądrze z nich korzystać, opowiada PATRYCJA DREHER, certyfikowany trener, w rozmowie z Joanną Sztaudynger.

Zajmujesz się przeprowadzaniem testów Gallupa i pomagasz ludziom w rozwijaniu talentów. Dlaczego tak ważne jest, by znać siebie w tym aspekcie?

Talenty, które wskazuje Gallup, to nie jest kwestia śpiewania czy malowania, ale powtarzający się wzorzec myślenia, odczuwania i zachowania. Coś, co przychodzi nam naturalnie. Dlatego znajomość własnych talentów jest tak ważna, przekłada się nie tylko na życie zawodowe, ale też prywatne. Odkąd ja i mój mąż jesteśmy tego świadomi, dużo lepiej kształtujemy naszą relację. Przestałam wymagać od niego, by podobnie jak ja wstawał w sobotę i realizował listę zadań. Ja to robię, ale on potrzebuje czegoś zupełnie innego. Zrozumienie, że to nie jest jego zła wola, tylko coś znacznie głębszego, przynosi nam dużo spokoju.

A co, jeśli talentem mojego nastoletniego dziecka jest „intelekt", chęć zdobywania wiedzy, wnikliwość, ciekawość…, a zupełnie ignoruje bałagan w pokoju, nie potrafi utrzymać porządku przez kilka godzin? Czy to znaczy, że ja mam się na tym nie skupiać i wspierać go tylko w tym, co jest u niego mocne?

Nie, to by było ignorancją. Warto uczyć go porządku po to, żeby rozgardiasz nie utrudniał mu życia, ale nie ma sensu całej uwagi koncentrować na tym. Co do utrzymywania pokoju w czystości, możesz założyć plan minimum, a więcej uwagi poświęcać temu, w czym dziecko może naprawdę się spełnić. Jednym z moich najsilniejszych talentów jest komunikatywność. Łatwo więc nawiązuję kontakty, ludzie chętnie ze mną rozmawiają. Komunikatywni ludzie są świetnymi mówcami, dobrze prezentują się publicznie. Ale jest też ciemna strona tego talentu. Ja np. za dużo czasu tracę na gadanie o niczym. Przedłużające się wspólne picie kawy w pracy, obdzwanianie rodziny i przyjaciół, poruszanie w jednej rozmowie kilku wątków… Muszę na to uważać i wyznaczać sobie granice. Więc nawet na rozmowę z tobą przygotowałam sobie plan.

Ciekawe jest przyglądać się sobie, jednak w konwencjonalnym modelu edukacji nie ma na to miejsca – nasze dzieci mają iść tą samą ścieżką, siedzieć w ławkach i w tym samym czasie realizować te same przedmioty.

Niestety, tak to wygląda, ale widzę też, że to się zmienia. Coraz więcej nauczycieli i rodziców chce zmiany, korzystają z naszych szkoleń. Ostatnio koleżanka pokazała mi maila od wychowawcy swojego dziecka. Było to zaproszenie na rozmowę o mocnych stronach jej syna. To niezwykłe, bo najczęściej szkoła kontaktuje się z rodzicem, gdy dziecko coś przeskrobie. Zresztą pamiętam też ze swojego dzieciństwa, że gdy miałam same piątki, a trafiła się trója, to na niej skupiała się uwaga. Badania Gallupa pokazują, że nieprzeciętne wyniki osiągniemy w tym, do czego mamy predyspozycje. Osoby z bardzo różnymi talentami mogą dotrzeć do tego samego miejsca pod warunkiem, że będą rozwijały te cechy, które mają najmocniejsze. Jeśli natomiast będziemy gonić za tym, co nie jest naszym potencjałem, to nawet po włożeniu dużego wysiłku nie będziemy w tym wyjątkowo dobrzy. Warto wiedzieć, że talent to jeszcze nie jest mocna strona. Dopiero świadome wykorzystanie talentu, praca nad sobą, daje efekt w postaci tego, że działamy efektywnie, że jesteśmy skuteczni i nasz talent doprowadza nas do wyjątkowych osiągnięć.

Co my, jako rodzice, możemy zrobić, by odkryć talenty dzieci i świadomie je rozwijać?

Oczywiście, zachęcam do zrobienia testu, z pomocą którego można odkryć talenty, ale już uważne obserwowanie dzieci przynosi bardzo wiele informacji. Warto czytać, by umieć nazwać talenty i zrozumieć, jak funkcjonują – to duży krok naprzód w odkrywaniu potencjału dziecka.

Ministerstwo Edukacji Narodowej ogłosiło pakiet zmian, który wejdzie w życie już od nowego roku szkolnego 2026/2027. Reforma jest najszersza od ponad dekady i dotyczy zarówno podstawy programowej, jak i struktury przedmiotów oraz systemu oceniania. Dla wielu rodziców zmiany te są zaskoczeniem – tym bardziej, że konsultacje społeczne trwały zaledwie kilka tygodni.

Co dokładnie się zmienia?

Najgłośniejszą zmianą jest połączenie biologii i geografii w jeden przedmiot o nazwie „Przyroda i środowisko". Ministerstwo argumentuje, że takie podejście pozwoli na bardziej holistyczne nauczanie o świecie naturalnym. Środowisko nauczycielskie jest jednak podzielone – część pedagogów uważa, że reforma pozbawi uczniów pogłębionej wiedzy z obu dziedzin.

„Połączenie biologii z geografią to krok wstecz. Uczniowie będą uczyć się wszystkiego po trochu, ale niczego dogłębnie. To przepis na powierzchowność."

— dr Marek Wiśniewski, biolog, Uniwersytet Warszawski

Drugą, równie kontrowersyjną zmianą jest wprowadzenie obowiązkowej edukacji zdrowotnej, która zastąpi dotychczasowe Wychowanie do Życia w Rodzinie. Nowy przedmiot ma obejmować zagadnienia zdrowia fizycznego, psychicznego oraz – co budzi największe kontrowersje – edukację seksualną według standardów WHO.

Prawa rodziców – co możesz zrobić?

Wielu rodziców pyta, czy mają jakiekolwiek narzędzia, by wpłynąć na to, czego uczy się ich dziecko. Odpowiedź brzmi: tak. Polskie prawo oświatowe daje rodzicom kilka konkretnych możliwości działania.

Warto pamiętać, że rada rodziców ma prawo opiniować szkolny program wychowawczo-profilaktyczny. Jeśli program ten jest niezgodny z Waszymi wartościami, możecie złożyć oficjalną opinię negatywną. Choć dyrektor nie jest nią związany, stanowi ona ważny głos w dyskusji.

Harmonogram wdrożenia reformy

Opinie ekspertów i organizacji rodzicielskich

Koalicja Rodziców i Organizacji Społecznych (KROPS) wydała oficjalne stanowisko, w którym sprzeciwia się wprowadzeniu edukacji zdrowotnej w proponowanym kształcie. Organizacja zgromadziła ponad 85 000 podpisów pod petycją do Ministerstwa.

Reforma budzi emocje po obu stronach. Zwolennicy wskazują na potrzebę modernizacji polskiej edukacji i dostosowania jej do wyzwań XXI wieku. Przeciwnicy obawiają się ideologizacji szkoły i naruszenia praw rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi wartościami.

Jedno jest pewne – wrzesień 2026 przyniesie polskim szkołom zmiany, których skutki będziemy odczuwać przez lata. Warto być świadomym rodzicem i aktywnie uczestniczyć w życiu szkoły swojego dziecka.