Roraty to msze wotywne ku czci Najświętszej Maryi Panny odprawiane w okresie adwentu w kościele katolickim. W czasie adwentowym Kościół ma szczególne nabożeństwo do Maryi i wraz z Nią oczekuje na narodziny Emmanuela. Kto wprowadził tradycję Rorat?

Roraty - nazwa pochodzi od pieśni Rorate caeli desuper, czyli po polsku spuśćcie rosę niebiosa. To hymn, jeden z introitów, czyli chrześcijańskich śpiewów liturgicznych w czasie mszy św. Jest antyfoną poprzedzającą wersy psalmu i do dziś śpiewana jest w większości kościołów po łacinie. To jedna z najbardziej znanych pieśni adwentowych, nazywana również modlitwą Izajasza, który wołał do Boga, błagając o szybkie nadejście Zbawiciela.

Tradycja mówi, że msze roratnie wprowadziła święta Kinga, żona Bolesława Wstydliwego. Był to wiek XIII, a pierwsze miejsce, w którym zostały odprawione był Wawel. Od tamtej pory roraty właśnie w Polsce znalazły szczególne miejsce w czasie roku liturgicznego.

Adwent jest czasem oczekiwania na zapowiadane i wyczekiwane przyjście na świat Bożego Syna, który jest Światłością Świata. Po wiekach tęsknoty i proroctw miały się wypełnić. Światło zapanować miało nad mrokiem. Dlatego właśnie poranne roraty odprawiane są przed wschodem słońca, z reguły o 6.00 lub 6.30, by w mroku kościoła, z modlitwą na ustach oczekiwać Poranka. Czuwanie rozpoczyna się jedynie przy blasku świec roratnich lub lampionów. Dopiero w czasie hymnu Chwała na wysokości Bogu w kościele zapala się oświetlenie elektryczne. Obecnie coraz więcej parafii decyduje się również na porę wieczorną, kiedy odprawiane są roraty, tak aby umożliwić wzięcie w niej udziału większej liczbie wiernych. Roraty nie są odprawiane w niedzielę. Rozpoczynają się w poniedziałek po pierwszej niedzieli Adwentu i odprawiane są o wschodzie słońca.

Symbolika Rorat i adwentu- jak zmienia się liturgia i ołtarz? Na co zwrócić uwagę dziecka? Czym jest świeca zwana roratką?

Kościół zachowuje tradycję podziału roku liturgicznego na konkretne okresy. Wierny może je rozpoznać chociażby przez kolor szat liturgicznych. W czasie rorat, jak i w całym Adwencie obowiązuje kolor fioletowy. Powtarza się on jeszcze w okresie Wielkiego Postu, a także w czasie nabożeństw pogrzebowych. Podobnie jak Wielki Post, Adwent rozpoczyna czas pokuty i nawrócenia, przygotowania serca i przemianę przed najważniejszymi Świętami Katolickimi - Bożym Narodzeniem i Wielkanocą.

Ołtarz często pokryty jest obrusem w kolorze fioletowym lub białym z fioletowym haftem. W jego pobliżu stawiana jest świeca Roratka z symbolem Maryjnym, lub przewiązaną niebieską wstążką - jeden ze znaków szczególnej obecności Matki Bożej. Ma ona symbolizować Maryję i oddawać Jej cześć, gdyż mamy trwać na modlitwie i oczekiwaniu wraz z Nią.

Przy ołtarzu znajdziemy również wieniec adwentowy z czterema świecami. W każdą kolejną niedzielę adwentu zapalana jest kolejna świeca. Dokładniej, o zwyczajach adwentowych przeczytasz w poprzednim artykule [kliknij, aby przeczytać]

Czy trzeba chodzić z dzieckiem na Roraty? Ile trwają Roraty? Jak wyglądają Roraty dla dzieci? Jak zrobić lampion?

Dziecięce Roraty nie trwają dłużej niż msze w niedzielę i uroczystości. Często są wręcz krótsze, mają jedno czytanie i niedługie kazanie. Trwają 30 minut do godziny. Charakterystycznym elementem rorat są lampiony szykowane własnoręcznie przez dzieci. Może to być mała latarka owinięta kolorową krepą, możemy kupić gotowy lampion do złożenia, już z wkładem ledowym i malutką żarówką. Często sprzedawane są po mszach w parafii lub w sklepach papierniczych, ogrodowych lub z prasą katolicką. Dawniej dzieci wraz z rodzicami wykonywali bardzo różnorodne lampiony: malowano szklane słoiki, dorabiając drucikowy uchwyt, wycinano elementy ze sklejki. Inną metodą było wycinanie w tekturze witrażyków i wyklejanie kolorową bibułką lub foliami.

Dziecięce Roraty rozpoczynają się w ciemności, ksiądz wychodzi po dzieci i wraz z nimi, w procesji na wejście udaje się do ołtarza z lampionami w ręku. Światła w kościele zapalane są dopiero przy śpiewie hymnu. Księża często decydują się na cykl kazań o wspólnej tematyce, które mają wprowadzić i zaciekawić dzieci w pewne obszary wiary.

Kolejnym z charakterystycznych zwyczajów adwentowych jest przynoszone przez dzieci serduszko, wykonane samodzielnie z wypisanym dobrym uczynkiem, które spełniło. Na końcu mszy roratniej ksiądz losuje jedno lub dwa serduszka i daje dziecku przechodnią figurkę Maryi, którą dziecko zabiera do domu i przynosi do kościoła na kolejne Roraty.

Udział dzieci i młodzieży w Roratach pozwala im również zapoznać się z tradycyjnymi śpiewami pieśni adwentowych. To przekazywanie tradycji żywych w naszej kulturze od wieków. Jest to przede wszystkim okazja do pogłębienia wiary, do doświadczania żywego Kościoła, oczekiwania we wspólnocie ludzi, którzy trwają na czuwaniu modlitewnym.

Jeśli w okresie przedświątecznym brakuje ci czasu dosłownie na wszystko, idź na Roraty. Godzina podarowana Bogu napełnia ciszą i spokojem i układa wiele niepoukładanych spraw.