Jak wspierać dziecko odseparowane od swoich bliskich
Ludmiła Jaszczenko Komunikacja z rodzicami ma ogromne znaczenie dla poczucia bezpieczeństwa i dobrego samopoczucia dziecka. Z powodu wojny na Ukrainie wiele rodzin zostało przymusowo rozdzielonych.…
- Od września 2026 r. biologia i geografia zostaną połączone w nowy przedmiot „Przyroda"
- Obowiązkowa edukacja zdrowotna zastąpi dotychczasowe WDŻ – rodzice mają prawo do wglądu w program
- Zmiany obejmą szkoły podstawowe (klasy 4–8) oraz licea i technika
- Rodzice mogą złożyć pisemny sprzeciw wobec wybranych treści – wzór pisma w artykule
Ludmiła Jaszczenko
Komunikacja z rodzicami ma ogromne znaczenie dla poczucia bezpieczeństwa i dobrego samopoczucia dziecka.
Z powodu wojny na Ukrainie wiele rodzin zostało przymusowo rozdzielonych. Dzieci są oddzielone od swoich ojców, matek, sióstr, braci, dziadków. W najtrudniejszych przypadkach dzieci są oddzielone od obojga rodziców. Taka wymuszona separacja może prowadzić u dziecka do zaburzeń snu, odżywiania, zachowań społecznych i do rozwoju depresji, stanów lękowych i objawów stresu traumatycznego.
Jakie są oznaki traumatycznej separacji
Dziecko jest zmęczone, zdezorientowane, może wyglądać na przestraszone i zdenerwowane. Nieufność wobec innych dorosłych w takim czasie może być również sygnałem, który wskazuje, że dziecko przeżywa stres związany z rozłąką z bliskimi. Niektóre dzieci potrafią się zamknąć emocjonalnie, często płaczą, nie mają ochoty na komunikowanie się z rówieśnikami. Zachowanie dziecka może ulec zmianie – od apatycznego do pobudzonego emocjonalnie lub agresywnego, mogą pojawić się problemy z uwagą. Można również zauważyć, że dziecko boi się samotności, czy zapomina, jak samodzielnie iść do toalety. Objawy traumatycznej separacji mogą obejmować także problemy z jedzeniem lub spaniem, bóle głowy, bóle brzucha lub inne zaburzenia psychosomatyczne.
U bardzo małych dzieci można zaobserwować zaburzenia snu i odżywiania, częsty płacz lub oznaki rozchwiania emocjonalnego.
Jak pomóc dziecku przetrwać ten trudny okres
Najważniejsze jest nawiązanie i utrzymanie relacji opartej na zaufaniu do osoby dorosłej, z którą przebywa dziecko.
Dużo łatwiej jest, gdy dziecko jest z mamą lub babcią. Wsparciem dla niego są bliscy. Należy pamiętać, że również stan psycho-emocjonalny osoby dorosłej jest bardzo ważny. Dlatego, jeśli jesteś mamą lub babcią i też jest wam trudno przejść przymusową migrację, poszukajcie pomocy u specjalistów. Stabilizując swój stan psycho-emocjonalny będziecie mogli skuteczniej wspierać swoje dziecko na drodze do przystosowania się do nowych warunków.
Jeśli dziecko zostanie odseparowane od najbliższych krewnych, jak ojciec i matka, zadaniem dorosłych opiekujących się dzieckiem będzie budowanie relacji opartych na zaufaniu. Nie ma potrzeby „kupowania" dziecka cukierkami. Ważne będzie wsparcie, gdy dziecko będzie smutne, płaczące. Zadbajcie wtedy o podstawowe potrzeby dziecka. Zapewnijcie dziecko, że jest bezpieczne i może wam zaufać. Jeśli dziecko jest małe, im częściej je przytulacie, tym łatwiej będzie mu przeżywać stres. Pamiętajcie, kontakt fizyczny jest ważnym elementem wsparcia psychologicznego, ale tylko za zgodą dziecka. Więc po prostu zapytajcie je, czy chce być przytulone.
Bajkoterapia i terapia przez zabawę
Dobrym narzędziem wsparcia psychologicznego dla młodszych dzieci jest bajkoterapia i terapia przez zabawę. Odtwarzając sytuacje lękowe, dziecko uwalnia wewnętrzne napięcie i stres na zewnątrz. Dlatego zachęcamy do oferowania gier tematycznych z samochodami, lalkami itp. Zaproponujcie dziecku napisanie historii o bliskich, lub razem napiszcie list i wyślijcie go pocztą.
Jeśli to możliwe, organizujcie stały kontakt z bliskimi – telefoniczny lub wideo przez komunikatory.
Młodzież, która doświadcza zmiany otoczenia i rozłąki z bliskimi i przyjaciółmi, można wspierać rozmowami, cierpliwością i zrozumieniem tego, że nastolatek może zachowywać się denerwująco, a zarazem być akceptowany przez innych. Zaproponujcie swojemu nastolatkowi pomoc psychologa.
Stosujcie takie zachowania:
- mówcie do dziecka spokojnym głosem,
- bądźcie cierpliwi,
- dbajcie o podstawowe potrzeby dziecka,
- pomóżcie dziecku skontaktować się z bliskimi,
- zapewnijcie dziecko, że jest bezpieczne,
- porozmawiajcie o jego emocjach,
- zapytajcie, czy dziecko chce być przytulone,
- organizujcie zabawy terapeutyczne, rysujcie.
Dzieciom doświadczającym separacji dobrze pomagają praktyki psychologiczne, które odzwierciedlają kulturę i język dziecka. Dlatego zachęcamy do kontaktu z ukraińskimi psychologami, którzy są w waszym mieście, lub poszukania specjalisty, który pomoże dziecku online.
Numery telefonów do uzyskania pomocy psychologicznej:
- Platforma Mindly 0 800 4000 23 (z Ukrainy), +38 050 493 0307 (z zagranicy);
- Bezpłatna infolinia Czerwonego Krzyża Porozmawiajmy 0 800 331 800;
- Stowarzyszenie doskonalenia zawodowego psychologów i psychoterapeutów na Ukrainie. Numer telefonu psychologicznej pomocy kryzysowej: 096 260 1575;
- Fundacja Charytatywna Głosy Dzieci pomaga dzieciom przezwyciężyć psychologiczną traumę wojny. 095 785 6069.
CZYTAJ TEKST RÓWNIEŻ W JĘZYKU UKRAIŃSKIM
Zdjęcie: Pixabay.com

Ministerstwo Edukacji Narodowej ogłosiło pakiet zmian, który wejdzie w życie już od nowego roku szkolnego 2026/2027. Reforma jest najszersza od ponad dekady i dotyczy zarówno podstawy programowej, jak i struktury przedmiotów oraz systemu oceniania. Dla wielu rodziców zmiany te są zaskoczeniem – tym bardziej, że konsultacje społeczne trwały zaledwie kilka tygodni.
Co dokładnie się zmienia?
Najgłośniejszą zmianą jest połączenie biologii i geografii w jeden przedmiot o nazwie „Przyroda i środowisko". Ministerstwo argumentuje, że takie podejście pozwoli na bardziej holistyczne nauczanie o świecie naturalnym. Środowisko nauczycielskie jest jednak podzielone – część pedagogów uważa, że reforma pozbawi uczniów pogłębionej wiedzy z obu dziedzin.
„Połączenie biologii z geografią to krok wstecz. Uczniowie będą uczyć się wszystkiego po trochu, ale niczego dogłębnie. To przepis na powierzchowność."
— dr Marek Wiśniewski, biolog, Uniwersytet Warszawski
Drugą, równie kontrowersyjną zmianą jest wprowadzenie obowiązkowej edukacji zdrowotnej, która zastąpi dotychczasowe Wychowanie do Życia w Rodzinie. Nowy przedmiot ma obejmować zagadnienia zdrowia fizycznego, psychicznego oraz – co budzi największe kontrowersje – edukację seksualną według standardów WHO.
Prawa rodziców – co możesz zrobić?
Wielu rodziców pyta, czy mają jakiekolwiek narzędzia, by wpłynąć na to, czego uczy się ich dziecko. Odpowiedź brzmi: tak. Polskie prawo oświatowe daje rodzicom kilka konkretnych możliwości działania.
- Prawo do wglądu w materiały dydaktyczne i podręczniki
- Prawo do złożenia pisemnego sprzeciwu wobec wybranych treści
- Prawo do uczestnictwa w radzie rodziców i wpływu na szkolny program wychowawczy
- Prawo do wnioskowania o zwolnienie dziecka z konkretnych zajęć (za zgodą dyrektora)
Warto pamiętać, że rada rodziców ma prawo opiniować szkolny program wychowawczo-profilaktyczny. Jeśli program ten jest niezgodny z Waszymi wartościami, możecie złożyć oficjalną opinię negatywną. Choć dyrektor nie jest nią związany, stanowi ona ważny głos w dyskusji.
Harmonogram wdrożenia reformy
Publikacja nowej podstawy programowej
MEN opublikowało projekt nowej podstawy programowej w Dzienniku Ustaw.
Konsultacje społeczne
Trwały zaledwie 3 tygodnie. Wpłynęło ponad 12 000 uwag od rodziców i nauczycieli.
Szkolenia nauczycieli
Obowiązkowe szkolenia dla pedagogów z nowych przedmiotów i metod oceniania.
Wejście w życie reformy
Nowe przedmioty i programy nauczania obowiązują we wszystkich szkołach publicznych.
Opinie ekspertów i organizacji rodzicielskich
Koalicja Rodziców i Organizacji Społecznych (KROPS) wydała oficjalne stanowisko, w którym sprzeciwia się wprowadzeniu edukacji zdrowotnej w proponowanym kształcie. Organizacja zgromadziła ponad 85 000 podpisów pod petycją do Ministerstwa.
Jeśli chcesz wyrazić swoje zdanie na temat reformy, masz czas do 15 maja 2026 r. Uwagi możesz składać przez platformę konsultacji MEN lub bezpośrednio do rady rodziców w swojej szkole.
Reforma budzi emocje po obu stronach. Zwolennicy wskazują na potrzebę modernizacji polskiej edukacji i dostosowania jej do wyzwań XXI wieku. Przeciwnicy obawiają się ideologizacji szkoły i naruszenia praw rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi wartościami.
Jedno jest pewne – wrzesień 2026 przyniesie polskim szkołom zmiany, których skutki będziemy odczuwać przez lata. Warto być świadomym rodzicem i aktywnie uczestniczyć w życiu szkoły swojego dziecka.

Komentarze
Napisz komentarz
Komentarze są moderowane — Twój wpis pojawi się po zatwierdzeniu przez redakcję.